Xenon -124 is ‘stabielste der instabiele isotopen’

Xenon -124 is ‘stabielste der instabiele isotopen’

Delen:

De beroemde Tabel van Mendelejev telt ruim honderd elementen, gerangschikt volgens atoomnummer. Aan de kop, onder volgnummer één, vinden we waterstof (want één proton). Aan de staart bengelt Lawrencium (nummer 103, want zoveel protonen hebben atomen van dit element in hun kern).

Maar het aantal neutronen in de kern kan verschillen, waardoor elk element verschillende isotopen bezit. Op dit moment zijn er ongeveer 2500 van die ‘kernsamenstellingen’ bekend. Hiervan zijn er ongeveer drieonderd stabiel, dus niet radioactief. In deze atomen passen de deeltjes energetisch netjes bij elkaar.

Soms is de energieverdeling in de kern niet goed geregeld. De atoomkern is dan instabiel. Na verloop van tijd gaan de kerndeeltjes hun energie anders verdelen waardoor er energie vrijkomt, in de vorm van radioactieve straling. Sommige kernen zijn zeer instabiel, waardoor hun halfveringstijd (de tijd die nodig is om de helft van een hoeveelheid atomen te doen vervallen), slechts enkele seconden bedraagt. Andere kernen schurken tegen de toestand van de stabiele isotopen aan, met halveringstijden van duizenden tot tienduizenden jaren (plutonium is een goed voorbeeld).

Maar het kan nog veel langer, of ‘stabieler’, heeft een internationaal team van fysici ontdekt. In een omvangrijk experiment in het Gran Sasso-laboratorium in Italië kon het team een isotoop van het edelgas xenon identificeren dat een halveringstijd bezit van liefst 18 miljard biljoen jaar. Dat is duizend miljard keer langer dan de leeftijd van het universum (dat 13,7 miljard oud is). Een absoluut wereldrecord.

De wetenschappers¹ vonden het ‘stabielste aller instabiele isotopen’ in een vat vol vloeibaar xenon, dat wordt gebruikt in het laboratorium om naar donkere materie te speuren. Gedurende een half jaar konden ze welgeteld 126 keer een verval van een xenon-124-kern waarnemen, genoeg voor een nauwkeurige schatting van de halveringstijd van het verval.

Noten

  1. Patrick Decowski, Nikhef, Amsterdam in Nature

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven