7 makkelijke en moeilijke tips voor een betere zelfbeheersing

7 makkelijke en moeilijke tips voor een betere zelfbeheersing

Delen:

Zelfbeheersing is het onderdrukken van impulsen en ongewenste reacties. In plaats van jezelf te beheersen, kun je situaties vol verleidingen ook vermijden. Maar die ‘proactieve vermijdingsstrategieën’ werken in de praktijk niet altijd. Wat kun je nog meer doen?

Uit onderzoek van blijkt dat weerstand kunnen bieden aan verleidingen eigenlijk weinig te maken heeft met zelfbeheersing, maar eerder met gewoontegedrag. Zo is het makkelijker om jezelf gezonde gewoontes aan te leren dan ongezonde gewoontes te onderdrukken: als je gaat sporten, ben je sneller geneigd om ook gezond te eten.

Gezonder gaan leven, hoe doe je dat? Deze zeven tips helpen je op weg.

Moeiteloos verleidingen weerstaan doe je zo:

  • Momenten van verleiding voorspellen en vermijden. Schakel het geluid van je smartphone uit, haal geen chips in huis.

  • Beloon jezelf af en toe. Neem een bolletje ijs na een fikse wandeling.

  • Maak gebruik van het motivatie-effect. Ga sporten, want dat stimuleert andere gezonde gewoonten.

  • Bouw positieve gewoonten en routines uit. Begin je dag met een stuk fruit, neem altijd de trap in plaats van de lift, spreek met een vriend af om elke woensdagavond te gaan hardlopen.

Moeilijk, maar het proberen waard:

  • Onderdruk je impulsen. Neem geen tweede stuk taart, laat je bliepende smartphone in je tas zitten

  • Bied weerstand tegen slechte gewoonten. Sla je vaste rookpauze over, net als je dagelijkse wijntje na de werkdag. Knabbel geen chips voor de televisie.

  • Doe wat je moet/wil doen. Raap je moed bijeen en ga vandaag eindelijk een rondje hardlopen, ook al regent het.

Zijn mensen met veel wilskracht gelukkiger? Of kun je ook te veel zelfbeheersing hebben? Je leest het hele artikel in de nieuwe Psyche&Brein, te koop via www.tijdschriftenwinkel.be

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven