Denk ik te veel aan mezelf? Misschien. Hol ik mezelf voorbij? Zeer zeker

Denk ik te veel aan mezelf? Misschien. Hol ik mezelf voorbij? Zeer zeker

Delen:

Ik hou wel van een uitdaging op zijn tijd. Toen ik aan deze baan begon, koos ik enkele vakken in een psychologie-opleiding uit om met meer kennis van zaken te kunnen werken. Ook de examens deed ik mee, samen met een hoop twintigers. It was a hell of a job. Maar wat later begon het toch weer te kriebelen, en ik schreef een boek over burgerwetenschap. Daarna volgde nog een opleiding podcasting, en nu ben ik opnieuw aan een boek begonnen.

Tevredenheid en het leven zijn gangetje laten gaan: het is niets voor mij. Dat is niet zo vreemd, vertelde professor Maarten Vansteenkiste me toen ik hem ging interviewen voor deze special. De mens is van nature gericht op groei. Dat geldt natuurlijk niet alleen op professioneel vlak. Ook in onze hobby’s, in onze persoonlijkheid en in onze relaties zien we graag vooruitgang. Werken aan jezelf, het is een mantra van deze tijd. Of toch bij ons in het Westen.

We hebben niet alleen behoefte aan autonomie en competentie, maar ook aan verbondenheid

Die focus op zelfontplooiing heeft een keerzijde. Ze is heel erg gericht op het individu. Je maakt je eigen keuzes, je stelt je eigen doelen. Daarbij wordt de ander soms vergeten. Wil je promotie maken op het werk? Fijn! Maar vinden je partner en je kinderen het wel zo leuk dat je minder vaak thuis zult zijn? Jezelf ontdekken tijdens een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela? Heel waardevol! Maar je schuift wel je verantwoordelijkheden op anderen af.

Eigen keuzes maken en je eigen weg volgen, is belangrijk. Maar goede relaties met anderen onderhouden is dat ook. Ook voor jezelf. Want we hebben niet alleen behoefte aan autonomie en competentie, maar ook aan verbondenheid. Er zijn voor andere mensen, vrijwilligerswerk, het goede doen: het is niet alleen goed voor de gemeenschap, maar ook voor ons eigen welzijn. Verder in dit blad lees je dat we wellicht iets kunnen leren van niet-westerse culturen, waar zelfontplooiing vaak veel meer verbonden is met het algemeen nut of met de familie.

Denk ik te veel aan mezelf? Misschien. Hol ik mezelf voorbij? Zeer zeker, meer dan eens. Maar ik word er ook gelukkig van als ik me af en toe op een nieuw project kan storten. Het is zaak een goed evenwicht te vinden … En dat boek af te krijgen.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven