‘FLY – Beyond the Spectrum’ toont de kracht van neurodiversiteit

‘FLY – Beyond the Spectrum’ toont de kracht van neurodiversiteit

Delen:

FLY volgt gedurende een tiental jaar vier twintigers, Kieran (25), Jules (22), Brian (25) en Jason (28), in hun eerste stappen naar een volwassen leven. De vier zitten op het autismespectrum en kampen dus met strubbelingen die de meeste van hun leeftijdsgenoten niet kennen.

Wat al snel opvalt: de elektronische soundtrack van FLY is geniéten. Wat blijkt: die is gecomponeerd door de artistiek getalenteerde Kieran, die gepassioneerd met muziek bezig is en er een broodnodige uitlaatklep in vond. De uitvoerder is dan weer Jules. Onder zijn alias JTSO nam hij de soundtrack op in zijn thuisstudio.

De protagonisten van de docu zijn zo helemaal verweven met de film. Het feit dat de lijn tussen de onderwerpen en de makers zo vervaagd zijn, is absoluut een sterkte. De authenticiteit spat bij momenten van het scherm. Ook op ander vlakken werden ze bij het productieproces betrokken. In een scène vroeg in de film zien we hoe Kieran, Jules, Brian en Jason rond een vergadertafel zitten en vertellen hoe de docu volgens hen opgebouwd moet zijn en welke elementen zeker niet mogen ontbreken.

Grote droom

FLY gaat eigenlijk vrij weinig over ASS zelf. Akkoord, de hoofdfiguren leggen wel even uit welke specifiek aandoening ze zelf hebben (ik heb geleerd wat het Alice in Wonderland-syndroom is) en bij De Ideale Wereld-achtige straatinterview blijkt dat de kennis van de gemiddelde Vlaming – of toch degenen die de eindcut haalden – ronduit belabberd is.

Maar verder gaat het vooral human-interestgewijs over de dagelijkse levens van het viertal. Ze hebben moeite met relaties aangaan, soms botert het niet meer met hun familie en ook werk zoeken is niet altijd een pretje. Zo droomde Brian er als kind van om later in het leger te gaan. Later is nu, en nu is hij aan de slag bij het Rode Kruis. ASS verhinderde hem om zijn grote droom na te jagen, maar zijn uiteindelijk professie is even goed mooi en nobel, en Brian lijkt er intussen helemaal zijn draai in te hebben gevonden.

FLY – Beyond the Spectrum, uit via Dalton Distribution. In de zalen vanaf 22 oktober, Dag van Inclusie

We gebruiken marketingcookies om deze website optimaal te laten werken. Accepteer deze cookies om verder te gaan.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven