Long covid laat sporen na in dopaminesysteem van het brein

Long covid laat sporen na in dopaminesysteem van het brein

Delen:

Long covid gaat gepaard met klachten zoals hersenmist, concentratieproblemen, vermoeidheid en een sombere stemming. Die kunnen maanden tot jaren aanhouden, maar de onderliggende oorzaak bleef lange tijd onduidelijk, vooral door de complexiteit van de hersenen.

Eiwit als graadmeter

Canadese onderzoekers onderzochten 24 mensen met long covid en vergeleken hen met gezonde proefpersonen. Met een PET-scan brachten ze een eiwit in beeld dat voorkomt in zenuwuiteinden die dopamine vrijgeven. Dat eiwit geldt als een betrouwbare maat voor de gezondheid van die dopamineneuronen. Hoe minder van dat eiwit wordt teruggevonden, hoe minder van die zenuwuiteinden dus nog actief zijn.

Bij mensen met long covid bleek de hoeveelheid eiwit in de zogenoemde striatum gemiddeld 16 tot 20 procent lager dan bij gezonde deelnemers. Het striatum is een hersengebied dat een belangrijke rol speelt bij motivatie, beweging en cognitieve functies.

Opvallend was dat het verlies zich per hersendeelgebied vertaalde in specifieke klachten: minder eiwit in het ventrale striatum hing samen met meer apathie, verlies in het dorsale putamen met tragere vingerbewegingen, en verlies in de caudate kern met slechtere geheugenprestaties.

Eerdere bevindingen

De bevindingen sluiten aan bij eerder onderzoek. Daaruit bleek dat mensen met long covid verhoogde ontstekingsactiviteit vertoonden in hersengebieden die rijk zijn aan dopamineneuronen. De schade hangt mogelijk samen met die eerdere ontstekingsactiviteit, chronische ontstekingen kunnen de zenuwcellen beschadigen.

Volgens de onderzoekers opent dit nieuwe mogelijkheden voor behandeling. Ze willen binnenkort een klinische studie starten met bestaande geneesmiddelen die de dopaminewerking versterken, zoals middelen die de afbraak van dopamine remmen of de aanmaak ervan bevorderen. Zo’n medicijnen worden al gebruikt bij andere neurologische aandoeningen, maar zijn nog niet onderzocht bij long covid.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven