Meer dan dertig jaar denkwerk

Meer dan dertig jaar denkwerk

Delen:

Tien jaar geleden verscheen Dirk Verhofstadt in gesprek met Etienne Vermeersch, een vuistdik boek waarin de Gentse moraalfilosoof Dirk Verhofstadt zijn eminente collega interviewde over diens zoektocht naar de waarheid en tal van andere kwesties. Vermeersch spreidde een ongekende eruditie tentoon en gaf alle antwoorden uit het blote hoofd, ellenlange citaten incluis. Dat eerste interviewboek bleek naar meer te smaken. Verhofstadt sprak nadien nog met de omstreden Nederlandse jurist en filosoof Paul Cliteur, en de afgelopen twee zomers trok hij zich met Johan Braeckman terug in Toscane.

Ze filosofeerden er over de menselijke natuur, de drijfveren van ons handelen en de betekenis van het menselijke bestaan. Ze werkten de gesprekken samen uit, en bleken te veel materiaal voor één boek te hebben. Verhofstadt presenteert dus alvast het eerste deel, waarin het vooral gaat over Darwin en de evolutietheorie, de geschiedenis van Homo sapiens en diens hang naar irrationaliteit. Andere hoofdstukken gaan over wetenschap en geloof, en over atheïsme.

Braeckman toont zich al even belezen als zijn leermeester Vermeersch, aan wie het boek is opgedragen en die soms lijkt mee te discussiëren. Dit is het resultaat van meer dan dertig jaar professioneel denkwerk. Braeckman legt de dingen helder uit, vermijdt jargon en kruidt zijn betoog met sprekende voorbeelden. Door het specifieke format – eigenlijk meer een dialoog dan een interview – is er voldoende ruimte voor nuance en relativering. Dat doet ook recht aan de mens Braeckman, die als filosoof vooral probeert te begrijpen en minder te (ver)oordelen: ‘In plaats van te censureren, pleit ik ervoor om op een rustige, objectieve en goed onderbouwde manier in te gaan tegen al het negativisme.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven