MS-patiënten hebben oudere stamcellen

MS-patiënten hebben oudere stamcellen

Delen:

Patiënten die kampen met een progressieve vorm van Multiple Sclerosis (MS) hebben stamcellen in hun hersenen die flink ouder lijken dan ze daadwerkelijk zijn. Dat blijkt uit onderzoek van de University of Connecticut. De resultaten bieden perspectief voor nieuwe vormen van behandeling.

Bij MS is de isolatielaag van zenuwcellen, ook wel myeline, beschadigd. Cellen kunnen daardoor minder goed met elkaar communiceren. Zo ontstaan problemen met bijvoorbeeld lopen of dingen vasthouden. Veel patiënten ervaren aan het begin van de ziekte een aantal perioden van herstel waarbij ze redelijk normaal functioneren. Uiteindelijk zullen de symptomen bij de meesten alleen maar verergeren. Er zijn ook vormen van MS waarbij het vanaf het begin af aan alleen maar slechter gaat. Die vorm heet primaire progressieve MS.

Uit eerder onderzoek bleek al dat er met de stamcellen van mensen met progressieve MS iets aan de hand was. Ze blokkeerden namelijk de rijping van de cellen die myeline vormen, oligodendrocyten. De Amerikaanse wetenschappers doken daarom verder in op de stamcellen van patiënten met progressieve MS. Ze vergeleken de stamcellen onder de microscoop met die van gezonde leeftijdsgenoten en zagen dat de stamcellen van de MS-patiënten er een stuk ouder uitzagen. Ook zagen ze dat een specifiek eiwit meer aanwezig was bij de MS-patiënten: HMGB1. De wetenschappers blokkeerden het eiwit en zagen dat de oligodendrocyten wel normaal groeiden.

Wat precies de link is tussen de oud lijkende stamcellen en de aanwezigheid van HMGB1 is voer voor vervolgonderzoek. Ook buigen de onderzoekers zich nu over de overgang van de herstelperiodes naar een meer progressief stadium van de ziekte. Mogelijk ontstaan er behandelingen die kunnen ingrijpen op de oudere stamcellen of de aanwezigheid van HMGB1. Op dit moment is er slechts één medicijn dat de progressie een beetje kan afremmen. Er bestaan nog geen behandelingen die de ziekte volledig tegengaan.

De bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven