Ook wij hebben een kompas in ons lichaam

Ook wij hebben een kompas in ons lichaam

Delen:

De laatste jaren is er veel onderzoek gedaan naar de precieze werking van het kompas bij vogels. Die voelen immers zeer nauwkeurig veranderingen in de richting het aardmagnetisch veld. De veldlijnen lopen van de (magnetische) noord- naar de zuidpool. Door die variaties tijdens hun vlucht op te pikken, kunnen vogels de juiste koers vinden tijdens de trek.

Vogels zijn niet de enige dieren met deze zogenaamde ‘magnetoceptie’. De eigenschap is – weliswaar in minder sterke mate – ook teruggevonden bij bijen, vleermuizen, zeeschildpadden, salamanders en dolfijnen. Zelfs van koeien wordt vermoed dat ze gevoelig zijn voor het aardmagnetisch veld, getuige hun niet-willekeurige positie in de wei. Alleen ontbreekt voor die laatste groep dieren afdoende wetenschappelijk bewijs.

Nu komt een groep Amerikaanse en Japanse neurologen¹ echter met een bijzondere claim. Volgens hen beschikken ook wij mensen over magnetoceptie. Bij een groep vrijwilligers zagen de onderzoekers tijdens een hersenscan dat veranderingen in het lokale (lichte) magnetisch veld variaties veroorzaakten in de hersenactiviteit. Sterker, deze activiteit speelde zich af in de gebieden die we verbinden met zintuiglijke waarneming zoals zien, horen en voelen.

De wetenschappers ontwaarden zelfs een zekere oplijning met de veldlijnen in het noordelijk halfrond (zowel de VS als Japan liggen boven de evenaar). De vraag is nu in welke mate mensen zich ‘bewust’ zijn van het effect van het veranderende magnetische veld tijdens bijvoorbeeld verre verplaatsingen.

Noten

  1. Shin Shimojo, University of Tokyo, Japan in eNeuro

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven