Slechthorendheid versnelt de aftakeling van het brein

Slechthorendheid versnelt de aftakeling van het brein

Delen:

Met mijn kinderen, man en ouders wandelde ik door de Ardense bossen – een zeldzaam familiemoment in corona­tijd. De zon scheen, de wind liet de bladeren ruisen en overal waren vogels te horen. “Welke soort is dat?”, vroeg ik aan mijn vader, een amateur-vogelaar. “Welke?”, vroeg hij. “Ik hoor niets.”

Het valt al langer op, al wil hij er zelf weinig over – tja – horen. Mijn vader, die binnenkort 74 wordt, hoort niet alles meer. In luidruchtig gezelschap was dat al langer zo, tegenwoordig gebeurt het ook steeds vaker als je iets zegt terwijl hij je niet aankijkt. En kwetterende vogeltjes blijken nu dus ook weg te vallen …

Zijn leeftijd helpt niet. Zeven op de tien zeventigers zijn slechthorend. Nou en? Je oren en ogen gaan nu eenmaal achteruit.

Matig gehoorverlies doet je risico op dementie verdrievoudigen

Toch is het goed daar genoeg aandacht aan te besteden. Uit onderzoek blijkt dat het werkgeheugen, de aandacht en de motoriek van mensen die slecht horen, sneller achteruitgaan dan die van goed horende leeftijdgenoten. Zelfs matig gehoorverlies (het gezoem van de koelkast niet meer horen) doet je risico op dementie al verdrievoudigen. Er komen minder auditieve prikkels binnen, en dat zorgt ervoor dat het auditieve hersengebied verkommert. In zijn ondergang sleurt het ook andere regio’s mee die ermee in verbinding staan. Met andere woorden: slechthorendheid versnelt de aftakeling van het brein.

Gelukkig is er ook goed nieuws. Een gehoorapparaat zou die evolutie kunnen tegengaan. Over deze en andere nieuwe inzichten in dementie lees je alles in een dik dossier in de nieuwe Psyche&Brein. Nu duidelijk is dat een behandeling gericht op het eiwit amyloïd-bèta niet zal helpen, zetten we alle opties op een rijtje waar wél wat van te verwachten valt in de strijd tegen alzheimer en andere vormen van dementie. Misschien ligt de oplossing zelfs al ergens voor het oprapen, in een stoffig lab, schrijft onderzoeker Kenneth Kosik. We moeten onder de loep nemen hoe de hersenen eiwitten opruimen, welke rol ontsteking speelt en hoe het zit met de elektrische activiteit van het brein. Wie weet, brengt dat wel een oplossing voor de epidemie van de toekomst.

En mijn vader? Hopelijk schaft die zich een gehoor­apparaat aan na het lezen van dit stuk.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven