Speciale hersencellen die gedachten lezen ontdekt

Speciale hersencellen die gedachten lezen ontdekt

Delen:

Wetenschappers van de Universiteit van Cambridge troffen een specifieke soort hersencel aan in het brein van makaken. De cel zorgt ervoor dat je je kunt inleven in een ander, en intenties van een ander kunt voorspellen. Soms weet je bijvoorbeeld van te voren wat voor keuze een ander gaat maken.

Zijn die cellen niet actief genoeg dan zouden weleens sociale problemen zoals bij autisme kunnen optreden. Overactieve cellen zorgen er mogelijk voor dat je te veel bezig bent met wat anderen denken, zoals bij sociale angsten, suggereren de onderzoekers in Cell.

De onderzoekers maten de hersenactiviteit van de amygdala in makaken terwijl die een leertaak uitvoerden. De amygdala speelt onder meer een belangrijke rol bij emoties. Twee makaken stonden steeds in dezelfde ruimte en moesten om beurten een keuze maken tussen twee afbeeldingen. Een van de afbeeldingen zorgde altijd voor een grotere beloning, zoals een fruitsapje. De apen konden van elkaar precies zien welke afbeeldingen ze kozen en welke beloning ze daar vervolgens voor kregen.

Toen de wetenschappers zich over de hersenactiviteit bogen viel ze iets op. De activiteit tijdens het observeren leek sterk op het zelf maken van een beslissing. Hoewel andere neuronen actief waren, kwam het patroon van activiteit flink overeen. De onderzoekers voerden de metingen daarop aan een computermodel. Zo bleek inderdaad dat er twee typen cellen in de amygdala waren: één soort bleek actief als de makaken zelf een keuze moesten maken, het andere type was actief als ze de ander een keuze zagen maken. Aan de hersenactiviteit te zien, leek het zelfs of de apen al hadden voorspeld welke keuze de ander zou maken, nog voor de ander echt had gekozen.

Meer onderzoek moet uitzoeken wat er precies aan de hand is als de cellen niet goed werken.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven