Staan onze gedachten binnenkort op de servers van techbedrijven?

Staan onze gedachten binnenkort op de servers van techbedrijven?

Delen:

Beeld: Dankzij een 'digitale brug' tussen brein en ruggenmerg kan een voordien verlamde man opnieuw lopen.

Die gedanken sind frei, wer kan sie erraten?, klinkt een bekend Duits lied. Maar het idee dat niemand je gedachten kan raden, brokkelt langzaam maar zeker af. Al enkele jaren slagen verlamde mensen erin met hun gedachten protheses of een computer aan te sturen, en dat lukt steeds beter. Zelf een beker pakken en drinken, zich zelfstandig verplaatsen met een looprek en zelfs communiceren als je niet meer kunt praten: de resultaten zijn er. De bestaande brain-computer interfaces lezen hersenactiviteit af via een chip in het brein en sturen dan commando’s door naar een computer of prothese. En gedachten lezen lukt tegenwoordig zelfs zonder die chip. Vorige maand nog slaagden wetenschappers erin om te weten te komen waaraan mensen denken aan de hand van hersenscans. Ze moesten in de fMRI-scanner aan bepaalde woorden denken. Vervolgens kreeg artificiële intelligentie de scans voorgeschoteld, waarna die kon reproduceren om welk woord uit het rijtje het precies ging.

Intussen droomt Elon Musk van smartphones die we zullen aansturen met onze gedachten. Zijn bedrijf Neuralink plantte begin dit jaar voor het eerst een chip in de hersenen van een mens. Die persoon kan inmiddels online schaken via z’n gedachten. Andere bedrijven investeren miljoenen in de ontwikkeling van draagbare neurotechnologie die onze hersengolven zou aflezen én aanpassen, bijvoorbeeld om beter te slapen of ons gemoed op te krikken.

De vorderingen op het vlak van gedachtelezen hebben iets griezeligs

Hoewel veel vorderingen in het onderzoek naar gedachtelezen toe te juichen zijn, heeft het ook iets griezeligs en dystopisch. Zullen de Googles en Meta’s van deze wereld morgen niet alleen weten wat ik uitspook op het internet, maar ook mijn gedachten bijhouden op hun servers, om die vervolgens aan adverteerders te verkopen? Of – misschien nog gevaarlijker – wat als de overheid mijn gedachten wil lezen?

In de nieuwe editie van Eos Psyche&Brein lees je hoe ver de technologie staat, wat de toekomst kan brengen en wat de mogelijke risico’s zijn. Nieuwe technologie wordt gewoonlijk ontwikkeld met de meest nobele doeleinden. Wie wil er niet dat locked-inpatiënten opnieuw kunnen communiceren of dat verlamden weer kunnen lopen? Maar we mogen niet blind zijn voor de risico’s. Zo heeft Chili ‘neuro­rechten’ – de bescherming van hersenactiviteit – alvast ingeschreven in zijn grondwet. Andere landen overwegen om dat voorbeeld te volgen. Iedereen heeft recht op privacy, en dat geldt zeker als het over onze onuitgesproken ideeën, gedachten en gevoelens gaat. Opdat de gedachten vrij blijven …

Gebruiken mensen maar tien procent van hun hersencapaciteit?

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven