Waarom blijft ons zicht scherp tijdens beweging?

Waarom blijft ons zicht scherp tijdens beweging?

Delen:

Wanneer een camera beweegt, ontstaan er wazige beelden. Actioncams en smartphones lossen dit op met beeldstabilisatie en softwarematige correcties. Maar onze hersenen doen het beter- en sneller. Oostenrijkse wetenschappers hebben aangetoond dat dit proces al vroeg in het visuele verwerkingsproces plaatsvindt. Een specifiek hersengebied, genaamd de ventrale corpus geniculatum laterale (vCLG), berekent hoe beweging het zicht verstoort en corrigeert dit voordat de informatie wordt doorgestuurd naar andere hersengebieden.

Muizen en VR

Voor dit onderzoek werden levende muizen in een virtual-reality omgeving geplaatst, terwijl hun hersenactiviteit werd gemeten met een geavanceerde tweefotonenmicroscoop. Hiermee konden de onderzoekers de neuronen bestuderen in het vCLG, een hersenkern in de thalamus. Ze kozen voor dat gebied omdat eerder onderzoek had uitgewezen dat het sterke verbindingen heeft met zowel motorische als visuele hersengebieden. Met calciumbeeldvorming, een methode waarbij een fluorescerende marker wordt gebruikt die oplicht bij de aanwezigheid van calciumionen, brachten ze vervolgens de activiteit van individuele neuronen in kaart. Zo zagen ze wanneer en hoe sterk zenuwcellen actief zijn.

De virtual reality-opstelling die deel uitmaakt van een tweefotonmicroscoop, met reflecties van auteurs Tomas Vega-Zuniga en Olga Symonova. Het systeem maakt beeldvorming van het muizenbrein mogelijk. Credit: ISTA

Uit de resultaten, gepubliceerd in Nature Neuroscience, blijkt dat de vCLG de motorische signalen van de hersenen kopieert en die gebruikt om visuele vervormingen te voorspellen en tegen te gaan. Dit mechanisme werkt razendsnel en voorkomt dat we onze eigen beweging verwarren met die van de omgeving. De onderzoekers denken dat de vCLG nu pas in beeld komt, omdat de focus van eerdere studies lag op stadia waarin het beeld al gecorrigeerd was.

Bronnen: Nature Neuroscience, Institute of Science and Technology Austria (ISTA)

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven