Slimme ringen, zoals de Oura ring, zijn toch niet zo slim

Waar komt dit nieuws vandaan?

In een artikel in Het Nieuwsblad van 24 oktober 2024 (1) lezen we dat niet alleen Emma Bale, maar ook grote celebrities, zoals prins Harry en actrice Jennifer Aniston, fan zijn van de Oura ring. Volgens de producenten kan die smartwatch in ringvorm niet alleen stress accuraat meten, maar ook slaap(kwaliteit) en fitheid in kaart brengen. Door ons daarover te informeren, zou deze slimme technologie ons helpen om gezonde en sportieve doelen te bereiken en ons zelfs leren te luisteren naar ons hart in plaats van ons hoofd.

Slaaparts Johan Verbraecken (verbonden aan het UZA) en inspanningsfysioloog Jan Boone (verbonden aan UGent) zijn heel wat kritischer over deze technologische snufjes. De beloftes van de producenten zijn lang niet allemaal wetenschappelijk onderzocht. Sommige zijn waar, andere niet. Wat mogen we volgens wetenschappelijk onderzoek nu wel en niet verwachten van deze dure, slimme sieraden?

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

De Oura ring is niet de enige zogenaamde ‘slimme ring’ op de markt. Ook andere bedrijven ontwikkelden de afgelopen jaren vergelijkbare ringen, zoals Circular, Ice-watch en Evie. Het zijn wearables die ontwikkeld zijn om onze gezondheid te monitoren door bepaalde parameters te meten, zoals hartslag, lichaamstemperatuur en aantal stappen per dag.

Onderzoek naar slimme ringen

Op de website van Oura vinden we een uitgebreid overzicht van studies waarin de werking van de Oura ring werd onderzocht en werd vergeleken met die van andere wearables (2). Deze resultaten moeten echter voorzichtig geïnterpreteerd worden, aangezien het bedrijf achter Oura zelf het onderzoek financierde.

Een Amerikaans overzichtsartikel onderzocht hoe betrouwbaar wearables zijn om ons slaappatroon in kaart te brengen.

• De deelnemers van de meeste studies waren jonge, gezonde volwassenen in gecontroleerde onderzoeksomstandigheden.

• Daarom besloten de onderzoekers dat we weinig weten over de betrouwbaarheid van wearables bij gebruik in de échte wereld (3).

Een recent overzichtsartikel nam echter 28 studies op die de betrouwbaarheid en de accuraatheid van wearables onderzochten in omstandigheden die lijken op de échte wereld (4).

• In totaal gebruikten de onderzoekers gegevens van meer dan 1 miljoen personen.

• De resultaten toonden aan dat wearables een wisselende betrouwbaarheid vertonen voor wisselende parameters.

• De onderzoekers besluiten dat er een gebrek is aan studies die de betrouwbaarheid van het gebruik van wearables onderzoeken in omstandigheden die lijken op de echte wereld.

• Daarnaast stellen de onderzoekers dat personen die een wearable gebruiken voortdurend actuele informatie kunnen krijgen over bepaalde lichaamsparameters. Dat kan zowel voor- als nadelen hebben.

  • Het kan hen aanmoedigen om op een actievere manier hun gezondheid in handen te nemen, bijvoorbeeld door iedere dag 10.000 stappen proberen te zetten.

  • Omgekeerd kan dit soort informatie mensen echter ook onnodig bang maken. Wanneer je ring bijvoorbeeld aangeeft dat je slecht geslapen hebt, voel je je misschien minder goed uitgerust.

Conclusie

De betrouwbaarheid en accuraatheid van slimme ringen, zoals de Oura ring, is beperkt. Dat tonen studies. Tegelijkertijd is het zo dat personen die zo’n wearable gebruiken voortdurend actuele informatie krijgen over bepaalde lichaamsparameters. Dat kan hen enerzijds aanmoedigen om actiever aan hun gezondheid te werken, maar anderzijds ook onnodig ongerust maken.

Referenties

• (1) Vandeweghe H. Experts over de slimme ring waar Emma Bale en prins Harry fan van zijn: ‘Consumenten willen de beloften vaak geloven.’ Het Nieuwsblad. 24/10/2024.

• (2) The Pulse Blog. Oura in Research Archives.

• (3) de Zambotti M, Goldstein C, Cook J et al. State of the science and recommendations for using wearable technology in sleep and circadian research. SLEEP 2024;47:1–31.

• (4) Singh B, Chastin S, Miatke A et al. Real-World Accuracy of Wearable Activity Trackers for Detecting Medical Conditions: Systematic Review and Meta-Analysis. JMIR Mhealth Uhealth 2024;12:e56972. http://dx.doi.org/10.2196/56972