Bij slaaptekort last ons brein micropauzes in om zichzelf schoon te maken

Bij slaaptekort last ons brein micropauzes in om zichzelf schoon te maken

Delen:

Ben je tot in de vroege uurtjes blijven feesten? Of hield een hardnekkige slapeloosheid je de hele nacht wakker? Reken dan maar op een terugslag. Volgens een recente studie van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) kan je brein onverwachte micropauzes inlassen, vergelijkbaar met plotselinge stroompannes. Met als gevolg: aandachtsproblemen. Die korte onderbrekingen zou ons brein nodig hebben om zichzelf te reinigen en afvalstoffen en toxines kwijt te raken die zich tijdens het waken hebben opgehoopt.

Het onderzoeksteam onder leiding van Zinong Yang liet 26 deelnemers na een slapeloze nacht eenvoudige aandachtstaken uitvoeren. Tegelijk registreerden de onderzoekers hun hersenactiviteit via elektro-encefalografie (EEG), en maten ze ook de bloeddoorstroming en de stroming van het cerebrospinale vocht, de vloeistof die de hersenen omringt.

Verminderde aandacht

De eerste vaststelling: de proefpersonen maakten meer fouten dan mensen die wel voldoende hadden geslapen. Ze reageerden trager en vergaten soms zelfs te antwoorden. Opvallend genoeg vielen die momenten samen met golven van cerebrospinaal vocht die vanuit de interne holtes, of ventrikels, van de hersenen wegstroomden en werden afgevoerd via het lymfestelsel van het lichaam, net zoals tijdens de diepe slaap.

Mogelijk speelt de locus coeruleus, een kleine kern in de hersenstam die noradrenaline afgeeft, hier een sleutelrol. Die neurotransmitter doet bloedvaten samentrekken. Wordt er minder noradrenaline geproduceerd, dan zetten de bloedvaten juist uit, drukken ze op het glymfatische vaatstelsel en stuwen ze het hersenvocht vooruit. Die daling gaat ook samen met kleinere pupillen, een klassiek teken van verminderde aandacht. Al die aanwijzingen suggereren dat de locus coeruleus fungeert als een soort dirigent die de overgang regelt tussen waken en alertheid en weer terug. Of dat echt zo is, moeten toekomstige studies uitwijzen. Tot die tijd geldt één advies: tart je brein niet. Zelfs dat heeft af en toe nood aan een gesloten gordijn.

Dit artikel verscheen eerder in Cerveau & Psycho. Vertaling: Robin Hanssens

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven