Een tijdens de Tweede Wereldoorlog gezonken schip beroert nog steeds de zeebodem

  • 28 oktober 2022
  • Nature van Nature
Een tijdens de Tweede Wereldoorlog gezonken schip beroert nog steeds de zeebodem

Delen:

Beeld: VLIZ

Bio-ingenieurs van de UGent bestudeerden samen met het Vlaams Instituut voor de Zee de impact ervan op het leven in de Noordzee. Josefien Van Landuyt en haar collega's namen monsters van het schip en bemonsterden ook de sedimenten rond het wrak. Daarmee wilden ze te weten komen of oude scheepswrakken in het Belgische deel van de Noordzee nog altijd een invloed hebben op het microbiële leven in de zee.

De onderzoekers ontdekten dat zware metalen zoals nikkel en koper, explosieve chemicaliën en verontreinigende stoffen genaamd polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's), de locatie nog steeds vervuilen. Vermoed wordt dat ze uit de kolenbunker, de munitie en de stalen romp van het schip zijn gesijpeld.

De monsters bevatten ook relatief hoge concentraties bacteriën, waarvan bekend is dat ze corrosie versnellen. De zwaarder verontreinigde sedimentmonsters bevatten hoge niveaus van bacteriën waarvan bekend is dat ze ofwel aanwezig zijn in PAK-rijke sedimenten ofwel aromatische koolwaterstoffen kunnen afbreken.

De studie kan gevolgen hebben voor het milieu rond de vele andere oorlogsschepen die op de zeebodem liggen en gevaarlijke stoffen zoals ruwe olie en giftige chemicaliën uit niet-geëxplodeerde munitie lekken.

Delen:

Dit is een artikel van:

Nature

De milieu-impact van medisch afval en hygiëneproducten als luiers is enorm.

Microplastics zitten overal, van de diepzee tot in onze lichamen. De gevolgen van hun aanwezigheid in organismen blijven echter onduidelijk. Het inzicht dat plastic deeltjes chemisch blijken actiever zijn dan grote volumes van hetzelfde materiaal, opent mogelijkheden tot een beter begrip van de effecten ervan op onze gezondheid.

Dieren passen zich evolutionair aan onze ‘natuurlijke’ habitat aan: de stad! Ook in Vlaamse vijvers vinden we bewijs voor evolutie in waterjuffers en hun prooi de watervlo. De stadswatervlo blijkt daardoor allesbehalve een makkelijke hap. Niet omdat de stadswaterjuffer minder goed jaagt, maar omdat haar prooi de stadswatervlo zelf veranderd is.

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven