Ook koralen steken elkaar aan, maar dan met gezondheid

Verbleekte koralen kunnen herstellen door contact met stukjes gezonde koralen.

Verbleekte koralen kunnen herstellen door contact met stukjes gezonde koralen.

Delen:

Enkele weken geleden rapporteerde Eos dat verbleekte koralen kunnen herstellen door probiotica. Amerikaanse onderzoekers toonden nu ook aan dat verbleekte koralen de nuttige  zoöxanthellen kunnen overkrijgen door contact met gezonde koralen van dezelfde genetische afstamming. Het herstel gaat heel snel, soms moeten de korallen maar drie dagen met elkaar in contact staan om zelf verder te herstellen.

Door hun weefsels met elkaar te versmelten, geven gezonde koralen voldoende levensnoodzakelijke algen en voedingsstoffen door aan verbleekte soortgenoten om het herstelproces al binnen drie dagen op gang te brengen.

De onderzoekers brachten stukjes verbleekte Pocillopora damicorniskoraal in contact gebracht met gezonde fragmenten van dezelfde afstamming in een aquarium. Alle verbleekte

koralen die in direct contact stonden met gezond koraal herstelden zich volledig binnen acht weken. Symbionten uit het gezonde koraal koloniseerden de verbleekte koralen snel opnieuw. De herbevolking met symbiontengebeurde eerst op het contactvlak en breidde zich geleidelijk uit.

In het experiment verhinderden spleten van slechts enkele millimeters tussen telkens twee koraalfragmenten (één verbleekt en één gezond) dat de verbleekte fragmenten zich herstelden.

Koralen zijn neteldieren die poliepen vormen en kalkskeletten opbouwen. Ze leven in symbiose met micro-organismen als zoöxanthellen, kleurrijke algen die fotosynthese uitvoeren. Als koralen te veel stress hebben, stoten ze de zoöxanthellen af, en dat leidt tot verbleking. Volgens de auteurs duiden hun resultaten op een voorheen onbekend natuurlijk proces. ‘Dat kan de basis vormen voor onderzoek naar mogelijke herstelmaatregelen’, zeggen ze.

Delen:

De laatste controle van deze pagina was op 15 oktober 2026.

De milieu-impact van medisch afval en hygiëneproducten als luiers is enorm.

Microplastics zitten overal, van de diepzee tot in onze lichamen. De gevolgen van hun aanwezigheid in organismen blijven echter onduidelijk. Het inzicht dat plastic deeltjes chemisch actiever blijken te zijn dan grote volumes van hetzelfde materiaal, opent mogelijkheden tot een beter begrip van de effecten ervan op onze gezondheid.

Dieren passen zich evolutionair aan onze ‘natuurlijke’ habitat aan: de stad! Ook in Vlaamse vijvers vinden we bewijs voor evolutie in waterjuffers en hun prooi de watervlo. De stadswatervlo blijkt daardoor allesbehalve een makkelijke hap. Niet omdat de stadswaterjuffer minder goed jaagt, maar omdat haar prooi de stadswatervlo zelf veranderd is.

Natuur & milieu

Een moeras van pils

Kunstenaars Tom en Nicolas Valckenaere observeerden drie jaar lang soorten die in het moeras van Wiels leven. Hun werk is samen met dat van andere kunstenaars, wetenschappers en denkers te bewonderen in het gelijknamige kunstencentrum in Vorst.

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven